Rouw (in verband met een
ervaren verlies …)
Een werkelijk verlies wordt altijd in meerdere of mindere mate als traumatisch ervaren, het veroorzaakt een trauma, een wond. En een wond moet op den duur helen, anders blijft hij ‘etteren’, opspelen, met alle narigheid en pijn van dien. Verlies impliceert afscheid nemen, loslaten. En dat kunnen we wel, als we het verlies aan zien komen, ons er enigszins op voor kunnen bereiden. Een plotseling verlies slaat een diepere wond, en behoeft weer andere zorg, dan dat wat je aan hebt zien komen.
Over welke verliezen hebben we het?
Het verlies van het eigen leven, ooit, of op korte termijn, omdat een zogenaamde ongeneeslijke ziekte in je woekert. Het verlies van een of de geliefde. Maar ook verlies van baan. Scheiding. Het verlies van lichaamsfuncties.
Eigenlijk is rouwen in meerdere of mindere mate altijd nodig na het verlies van eerder schijnbaar vaststaande verwachtingen met betrekking tot het perspectief, de ontwikkeling van je leven, je plannen, je toekomst. Er moet dan losgelaten worden…
Hoe doe je dat? Is dat te leren? Welke weg heb je dan te gaan? Zijn er fases te onderscheiden in dat proces waar je doorheen moet, wil je er goed uitkomen? Veel mensen kunnen het wel alleen, samen met de kring om hen heen. Maar anderen bij wie het verlies zich zo traumatiserend heeft aangediend, dat zij ontredderd achter bleven, kunnen professionele hulp nodig hebben om weer verder te kunnen komen. De Goede Rede(n) biedt deze hulp.
Het begeleiden van het rouwproces in de primaire betekenis: stervensbegeleiding, uitvaartredes, afscheid- en rouwrituelen, persoonlijke begeleiding – afgestemd en toegespitst op u en uw persoonlijke situatie, is al decennialang onze werkzaamheid.
